დასახელება: ტობის წიგნი, F ხელნაწერი

რედაქტორი: ნათია დუნდუა

სახელი:

ელ-ფოსტა: dunduanatia@gmail.com

გამომცემელი: ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი

გამოცემის ადგილი: თბილისი

წყარო:

დაცულია:
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი, F ფონდი

თარიღი: XV-XVI

დამატებითი ინფორმაცია: ბიბლიოგრაფია: ც. ქურციკიძე, ძველი აღთქმის აპოკრიფული წიგნების ქართული ვერსიები, I, "მეცნიერება", თბილისი, 1970 | ქაღალდი | ბიბლიის ეს ხელნაწერი გამორჩეულია იმით, რომ მასში ბიბლიური ტექსტები უფრო ძველი ვერსიიდან გადმოწერილად მიაჩნიათ, ვიდრე ათონის ბიბლიაში დაცული ვერსია. | თავ-ბოლო ნაკლული, დალაქავებული, ახალი რესტავრირებული | მხედრული | მელანი - შავი, შიგადაშიგ გამოყენებულია სინგურიც; | ე.წ. "ჯანაშვილისეული ბიბლია", შეიცავს: 1. მეფეთა პირველი 2. მეფეთა მეორე 3. მეფეთა მესამე 4. მეფეთა მეოთხე 5. ჩამონათვალი I ნეშტთას 40 თავის 6. I ნეშტთას პირველი თავი 7. II ნეშტთას შინაარსი 8. მეორე ნეშტთა (76-ე თავიდან) 9. ესთერი 10. ტობი 11. ივდითი (მე-2 თავიდან) 12. მეორე ეზრა 13. პირველი ეზრა 14. სიტყუანი ნემუისნი ბოლო ფურცლები აკლია. | ხელნაწერს მიწერილი აქვს კიდეებზე ძველი აღთქმის აკვილა–სვიმახოსის ავტორობით ცნობილი რედაქციის ვარიანტები. | აქვს სხვადასხვა ხასიათის მინაწერები (ქართული, სპარსული); | ტობის წიგნს უკავია: 404v-426v; | მინაწერები: „რასა იქთ მელანო უფალო ღო მიშუელე რა ბე...“ 413v, „ერეკლე ქეთევან“ 409v; კრიპტოგრამა: 426v | ყდა - ტყავგადაკრული ხე; 536 ფ, 38X2,5; | დაწერილია 1 სვეტად, სვეტში 18 სტრიქონია, ნაწერის ზომა - 28X17. შიდა აშია - 3, გარე აშია - 5,5. სტრიქონებს შორის მანძილი - 1,5

ქართული

პარალელური

1,1

წიგნი სიტყუათა ტობისნი ტობიელისნი, ძისა ანანიელისანი, ძისა გაბაელისნი, ძისა ანაელისნი, ნათესავისაგან ასერისი, ტომისაგან ნეფთალიმისი,

βίβλος λόγων Τωβὶτ τοῦ Τωβιὴλ τοῦ Ἁνανιὴλ τοῦ Γαβαὴλ τοῦ Ἀδουὴλ ἐκ τοῦ σπέρματος Ἀσιὴλ ἐκ τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ

1,2

რომელი წარტყუენა დღეთა ენემესარისთა, მეფისა ასურასტანისათა, თეზბეთ, რომელ არს მარჯუენით კედეოზსა, რომელ არს ნეფთალიმისი, გალილეას, ზემო კერძო ასერსა.

ὃς ᾐχμαλωτεύθη ἐν ἡμέραις Ἐνεμεσσάρου τοῦ βασιλέως Ἀσσυρίων ἐκ Θισβης ἥ ἐστιν ἐκ δεξιῶν Κυδιὼς τῆς Νεφθαλεὶμ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπερ-άνω Ἀσήρ

1,3

მე, ტობი, გზათა ჭეშმარიტებისათა ვიდოდე და სიმართლისათა ყოველთა დღეთა ცხორებისა ჩემისათა, და მოწყალებანი და ქველის საქმენი მრავალნი ვყვენ ძმათა მიმართ ჩემთა და ნათესავთა ჩემთა, რომელნი თანა-მოვიდოდეს მე, მი-რა-ვიდოდეთ ჩუენ სოფლად სოფლად ასურასტანელთა - ნინევედ.

Ἐγὼ Τωβὶτ ὁδοῖς ἀληθείας ἐπορευόμην καὶ δικαιοσύνης πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου καὶ ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίησα τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ τῷ ἔθνει μου τοῖς συμ-πορευθεῖσιν μετ᾽ ἐμοῦ εἰς χώραν Ἀσσυρίων εἰς Νινευή

1,4

და ოდეს ვიყავ სოფელსა ჩემსა, ქვეყანასა ისრაელისასა, სიჭაბუკესა ჩემსა ყოველი ტომი ნეფთალიმისი, მამისა ჩემისა, განდგა სახლისაგან დავითისა იელუსარემით, რომელი გამორჩეულ იყო ყოვლისაგან ტომისა ისრაელისა მსხუერპლის შეწირვად ყოვლისა ტომისა. და განწმიდა ტაძარი იგი სამკჳდრებელისა მაღლისა და აღაშენა ყოველთა მიმართ ნათესავთათუს საუკუნეთასა.

καὶ ὅτε ἤμην ἐν τῇ χώρᾳ μου ἐν τῇ γῇ Ἰσραήλ νεωτέρου μου πᾶσα φυλὴ τοῦ Νεφθαλεὶμ τοῦ πατρός μου ἀπ-έστη ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαυὶδ ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ τῆς ἐκ-λεγείσης ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν Ἰσραὴλ εἰς τὸ θυσιάζειν πάσας τὰς φυλάς καὶ ἡγιάσθη ὁ ναὸς τῆς κατασκηνώσεως τοῦ ὑψίστου καὶ ᾠκοδομήθη εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος

1,5

რამეთუ ყოველნი ტომნი, რომელნი თანა-განდგეს და სახლი ნეფთალიმისი, მამისა ჩემისა, უზორვიდეს დანას შინა ჴბოსა მას ოქროისასა, რომელი ქმნა იორობოამ, მეფემან ისრაელისამან, და მაღალთა ზედა ყოველთა მთათა გალილიასათა.

καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αἱ συν-απο-στᾶσαι καὶ ὁ οἶκος Νεφθαλεὶμ τοῦ πατρός μου ἐθυσίαζον ἐν Δάν τῷ μόσχῳ ὃν ἐποίησεν Ἰεροβεὰμ ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ ἐπὶ πάντων ὀρέων τῆς Γαλιλαίας

1,6

და მე ხოლო მარტო მივიდი მრავალგზის იელუსარემად დღესასწაულთა, ვითარცა წერილ არს ყოვლისათუის ისრაელისა ბრძანებითა საუკუნეთა, პირველთა ნაყოფთასა და ათეულთა ნაყოფისათა და პირველნარისუავი ცხოვართა მივიღი

καὶ ἐγὼ μόνος ἐπορευόμην πλεονάκις εἰς Ἱεροσόλυμα ἐν ταῖς ἑορταῖς καθὼς γέγραπται ἐν παντὶ τῷ Ἰσραὴλ ἐν προστάγματι αἰωνίῳ τὰ πρωτογενήματα καὶ τὰς δεκάτας τῶν γενημάτων καὶ τὰς πρωτοκουρίας τῶν προβάτων ἔχων

1,7

და მივსცი იგი მღდელთა, ძეთა არონისთა, საკურთხეველსა და ყოველთა ნაყოფთა ათეულსა 405v, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 405v მივსცემდი ძეთა ლევისთა, რომელნი მსახურებდეს იელუსარემს.

καὶ ἐδίδουν αὐτὰς τοῖς ἱερεῦσιν τοῖς υἱοῖς Ἀαρὼν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ πάντων τῶν γενημάτων τὴν δεκάτην ἐδίδουν τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς θεραπεύουσιν εἰς Ἰερουσαλήμ καὶ τὴν δευτέραν δεκάτην ἀπεπρατιζόμην καὶ ἐπορευόμην ἐδαπάνων ἐν Ἱεροσολύμοις καθ᾽ ἕκαστον ἐνιαυτόν

1,8

ხოლო მესამე ათეული მივსცი, ვიეთა-იგი ჯერ-არიან, ვითარცა იგი ჯერ-არს, ვითარცა-იგი მამცნო მე დებორა, მამის დედამან ჩემმან, რამეთუ ობოლი დავშდი მამისაგან ჩემისა.

καὶ τὴν τρίτην ἐδίδουν οἷς καθήκει καθὼς ἐνετείλατο Δεββώρα ἡ μήτηρ τοῦ πατρός μου διότι ὀρφανὸς κατελείφθην ὑπὸ τοῦ πατρός μου

1,9

და ოდეს ვიქმენ მამაკაც, მოვიყვანე ანნა ცოლად, ნათესავისაგან მამისა ჩემისა, და მესუა მისგან ტობია.

καὶ ὅτε ἐγενόμην ἀνήρ ἔλαβον Ανναν γυναῖκα ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς πατριᾶς ἡμῶν καὶ ἐγέννησα ἐξ αὐτῆς Τωβιαν

1,10

და რაჟამს წარვიტყუენე ნინედ, ყოველნი ძმანი ჩემნი და ნათესავისა ჩემისაგანნი ჭამდეს პურსა წარმართთასა.

καὶ ὅτε ᾐχμαλωτίσθην εἰς Νινευή πάντες οἱ ἀδελφοί μου καὶ οἱ ἐκ τοῦ γένους μου ἤσθιον ἐκ τῶν ἄρτων τῶν ἐθνῶν

1,11

ხოლო მე დავიცვა სული ჩემი ჭამისაგან,

ἐγὼ δὲ συνετήρησα τὴν ψυχήν μου φαγεῖν

1,13

და მომცა მე ღ˜ნ მადლი და ხატი წინაშე ენემესარ მეფისა, და ვიყავ მისა ვაჭარ.

καὶ ἔδωκεν μοι ὁ ὕψιστος χάριν καὶ μορφὴν ἐνώπιον Ἐνεμεσσάρου καὶ ἤμην αὐτοῦ ἀγοραστής

1,14

და მივიდოდე ხუჟიკეთა და დავვედრე გაბაელს, ძმასა გაბრიასსა, არაგუელს შინა ხუჟიკეთისასა ვეცხლისა ათი ტალანტი, (რომელ არს ათი ქანქარი).

καὶ ἐπορευόμην εἰς τὴν Μηδίαν καὶ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ ἀδελφῷ Γαβρία ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας ἀργυρίου δέκα τάλαντα

1,15

და ოდეს მოკუდა ენემესარ, მეფობდა სენაქერიმ, ძე მისი, მის წილ, და გზანი მისნი შფოთ იყუნეს, და ვერღარა ვიკადრე მისლვად 406r, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 406r ხუჟიკეთა.

καὶ ὅτε ἀπέθανεν Ἐνεμέσσαρος ἐβασίλευσεν Σενναχηρεὶμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾽ αὐτοῦ καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἠκαταστάτησαν καὶ οὐκέτι ἠδυνάσθην πορευθῆναι εἰς τὴν Μηδίαν

1,16

და დღეთა ენემესარისთა მოწყალებასა მრავალსა ვჰყოფდი ძმათა ჩემთათუს.

καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἐνεμεσσάρου ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίουν τοῖς ἀδελφοῖς μου

1,17

პურსა ჩემსა ვსცემდ მშიერთა და სამოსელსა - შიშუველთა. უკეთუ სადა ვინ ვიხილი ნათესავისა ჩუენისაგანი, მომკუდარი და განგდებული უკუანა კერძო ზღუდესა ნინევისასა, დავფლევდ მათ,

τοὺς ἄρτους μου ἐδίδουν τοῖς πεινῶσιν καὶ τὰ ἱμάτιά τοῖς γυμνοῖς καὶ εἴ τινα ἐθεώρουν ἐκ τοῦ γένους μου τεθνηκότα καὶ ἐρριμμένον ὀπίσω τοῦ τείχους Νινευή ἔθαπτον αὐτόν

1,18

და რაოდენთა მოსწყუედიდა სენაქერიმ მეფე, მო-რა-ვიდა სივლტოლით ჰურიასტანით, დავფლევდ მათ პარვით, რამეთუ მრავალნი მოსრნა გულისწყრომით; და ეძიებდა მეფე გუამებსა მათსა და არა იპოვა.

καὶ εἴ τινα ἀπέκτεινεν Σενναχηρεὶμ ὁ βασιλεύς ὅτε ἦλθεν φεύγων ἐκ τῆς Ἰουδαίας ἔθαψα αὐτοὺς κλέπτων πολλοὺς γὰρ ἀπέκτεινεν ἐν τῷ θυμῷ καὶ ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως τὰ σώματα καὶ οὐχ εὑρέθη

1,19

მი-ვინმე-ვიდა ნინეველი და უთხრა ჩემთუის მეფესა, ვითარმედ მე დავფლავ მკუდრებსა მას. და დავემალე, რამეთუ ვაგრძენ, ვითარმედ მეძიებენ მე მოკლვად, შემეშინა და ვივლტოდე.

πορευθεὶς δὲ εἷς τῶν ἐν Νινευη καὶ ὑπέδειξε τῷ βασιλεῖ ὅτι ἐγὼ θάπτω καὶ ἐκρύβην ὅτε ἐπιγνοὺς ὅτι ζητοῦμαι τοῦ ἀποθανεῖν ἐφοβήθην καὶ ἀπέδρασα

1,20

და აღიჭრეს ყოველი ნაყოფი ჩემი და არარა დამშთა მე თუინიერ ხოლო ანანასა, ცოლისა ჩემისა, და ტობიასა, ძისა ჩემისა.

καὶ διηρπάγη πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου καὶ οὐ κατελείφθη οὐδὲν πλὴν Ἅννας τῆς γυναικός μου καὶ Τωβίου τοῦ υἱοῦ μου

1,21

და არღა წარსრულ იყუნეს ერგასისნი დღენი, და მოკლეს იგი ორთა ძეთა მისთა, და წარივლტოდეს იგინი და წარვიდეს მთათა არატით კერძო. და მეფობდა საკენდონ, ძე მისი, მის წილ. და დაადგინა 406v, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 406v მან აქიაქაროს, ძე ანაელისი, ძმისწული ჩემი, ყოველთა ზედა რჩეულთა სამეუფოსა მისისათა და ყოველთა ზედა რჩეულთა სამეუფოსა მისისათა და ყოველთა ზედა განსაგებელთა მისთა.

καὶ οὐ διῆλθον πεντήκοντα ἡμέραι ἀπέκτειναν αὐτὸν οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἔφυγον εἰς τὰ ὄρη Ἀραράτ καὶ ἐβασίλευσεν Σαχερδονὸς ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾽ αὐτοῦ καὶ ἔταξεν Ἀχιάχαρον τὸν Ἁναὴλ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἐκλογιστίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἐκλογιστίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν διοίκησιν

1,22

და ევედრა აქიაქაროს ჩემთუს მეფემან. და მოვედ ნინევედ, რამეთუ აქიაქაროს იყო ღუნისმნე და ბეჭედსა ზედა და განმგებელ და სიტყჳსმყოფელ, სამწიგნობრესა მწერალ. და დადგინა იგი საკერდონსორ შემდგომად თუისა. ხოლო იყო იგი ძმისწული ჩემი.

καὶ ἠξίωσεν Ἀχιάχαρος περὶ ἐμοῦ καὶ ἦλθον εἰς Νινευή δὲ Ἀχιάχαρος ἦν ὁ οἰνοχόος καὶ ἐπὶ τοῦ δακτυλίου καὶ διοικητὴς ἐκλογιστής καὶ κατέστησεν αὐτὸν ὁ Σαχερδονός ἐκ δευτέρας δὲ ἦν ἐξάδελφός μου

II

თავი

2,1

და ოდეს მოვედ სახიდ ჩემდა, და მომეცა მე ანა, ცოლი ჩემი, და ტობია, ძე ჩემი. და იყო ერგასისთა მათ დღესასწაული, რომელ არს წმიდა შუდთა მათ შაბათთა. და მიმზიდეს მე პური ჩემი და დავჯედ ჭამად.

καὶ ὅτε κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι Αννα ἡ γυνή μου καὶ Τωβιας ὁ υἱός μου καὶ ἐν τῇ πεντηκοστῇ τῇ ἑορτῇ ἥ ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων ἐγενήθη ἄριστον μοι καὶ ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν

2,2

და ვიხილე სანოაგე მრავალი და ვარქუ ძესა ჩემსა: წარვედ და მოიყვანე, ვინცა ჰპოო ძმათაგანი ჩუენთა ნაკლულევანი, რომელსა ეჴსენოს უფალი; და აჰა ესერა, გელი შენ.

2,3

და მოვიდა და მარქუა მე: მამაო, ერთი ვინმე ნათესავისაგანი ჩუენისა შეგულარძნილი დაგდებულ არს უბანსა ზედა.

καὶ ἐλθὼν καὶ εἶπεν πάτερ εἷς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορᾷ

2,4

ხოლო მე ვიდრე 407r, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 407r პურის ჭამამდე ჩემდა აღვდეგ და აღვიღე იგი და შევიღე სახლსა, ვიდრემდე დაჴდა მზე.

κἀγὼ με πρὶν ἢ γεύσασθαί ἀναπηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν καὶ εἴς τι οἴκημα ἔθηκα ἕως οὗ ἔδυ ὁ ἥλιος

2,5

და მოვიქეც, ვიბანე და ვჭამდ პურსა ჩემსა მწუხარებით.

καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ

2,6

და მომეჴსენა წინასწარმეტყუელება ამოსისი, ვითარცა თქუა, ვითარმედ: გარდაიქცენ დღესასწაულნი თქუენნი გლოვად და ყოველნი სიხარულნი თქუენნი გოდებად. ხოლო მო-რა-ვიჴსენე ესე, ვტიროდე.

καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας Αμως καθὼς εἶπεν στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον

2,7

და ოდეს დაჴდა მზე, წარვედ და დავფალ იგი.

καὶ ἔκλαυσα καὶ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος ᾠχόμην καὶ ἔθαψα αὐτόν

2,8

და მოძმენი მეკიცხევდეს მე და იტყოდეს: არღარა ეშინის ამას მოკლვისა. ამის საქმისათუისცა ივლტოდა და კუალად მკუდართავე დაფლავს.

καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες οὐκέτι φοβεῖται φονευθῆναι τούτου περὶ τοῦ πράγματος ἀπέδρα καὶ πάλιν τοὺς νεκρούς θάπτει

2,9

და მასვე ღამესა დავფალ იგი და მოვედ და დავწევ შეგინებული კედელსა თანა ეზოსასა, პირსა არა დამებურა.

καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ θάψας καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν

2,10

და არა ვიცოდე, რამეთუ სირები იყო კედელსა მას, და თუალნი ჩემნი მეხილნეს. და დამაჯუეს თუალთა ჩემთა ტფილი სირთა მათ, და მიმექცა თეთრი თუალთა ჩემთა.

καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐστίν ἐν τῷ τοίχῳ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων ἀφώδευσαν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου θερμὸν τὰ στρουθία καὶ ἐγενήθη λευκώματα εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς καὶ οὐκ ὠφέλησάν δὲ Αχιαχαρος ἔτρεφέν με ἕως οὗ ἐπορεύθη εἰς τὴν Ἐλυμαΐδα

2,11

ხოლო ცოლი ჩემი 407v, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 407v ანა ნადობდა სადედოსა. და მიუძღუანებენ უფალსა მათსა და მოიღებენ სასყიდელსა.

καὶ ἡ γυνή μου Αννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις

2,12

და მეშუიდესა თთუესა ამის იგრაკისასა მოაკუეთნა ქსელნი და მიუძღუანნა იგინი უფალთა მისთა. და მოსცეს მას სასყიდელი და ურთეს მას ზედა თიკანი.

καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις αὐτῶν καὶ ἀπέδωκαν τὸν μισθὸν καὶ ἐν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ Δύστρου ἐξέτεμε τὸν ἱστὸν καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν τοῖς κυρίοις καὶ ἔδωκαν αὐτῇ τὸν μισθὸν καὶ ἔδωκαν αὐτῇ ἐφ᾽ ἑστίᾳ ἔριφον

2,13

ხოლო ოდეს შემოვიდა ჩემდა, იწყო ბარიდ თიკანმან მან. და ვარქუ მას: ვინ მოიყვანე თიკანი ესე? ნუუკუე მპარავი არს? მიეც უფალთა თუისთა, ვისიცა არს, რამეთუ არა ჯერ-არს ნაპარევი ჭამად.

καὶ ὅτε εἰσῆλθεν πρός με ἤρξατο κράζειν ὁ ἔριφος καὶ εἶπα αὐτῇ πόθεν τὸ ἐρίφιον τοῦτο μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν ἀπόδος τοῖς κυρίοις αὐτοῦ γὰρ οὐ θεμιτόν ἐστιν κλεψιμαῖον φαγεῖν

2,14

ხოლო მან თქუა: ნიჭად მომცეს ეგე სასყიდელსა ზედა. და არა მრწმენა მისი. ვეტყოდე, რათამცა მისცა უფალთა მისთა, და ვრისხევდი მას. ხოლო მან მომიგო და მარქუა მე: სადა არიან მოწყალებანი შენნი და სიმართლენი შენნი? აჰა ესერა განცხადნა ყოველი შენ ზედა.

δὲ ἡ εἶπεν δῶρον δέδοταί αὐτή ἐπὶ τῷ μισθῷ καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ ἔλεγον ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις καὶ ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν δὲ ἡ ἀποκριθεῖσα εἶπέν μοι ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ

III

თავი

3,1

და შევწუხენ და ვტიროდე და ვილოცევდ ურვით და ვტიროდე:

καὶ λυπηθεὶς ἔκλαυσα καὶ προσευξάμην μετ᾽ ὀδύνης λέγων

3,2

მართალ ხარ შენ, უფალო, და ყოველნი საქმენი შენნი და ყოველნი გზანი შენნი მოწყალება არიან და ჭეშმარიტება, და საშჯელსა სიმართლისასა და ჭეშმარიტებისასა 408r, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 408r შჯი უკუნისამდე.

δίκαιος εἶ κύριε καὶ πάντα τὰ ἔργα σου καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἐλεημοσύναι καὶ ἀλήθεια καὶ κρίσιν ἀληθινὴν καὶ δικαίαν κρίνεις εἰς τὸν αἰῶνα

3,3

მომიჴსენე მე და მოიხილე ჩემ ზედა და ნუ შურსა ეძიება ცოდვათა ჩემთასა და უმეცრებასა მამათა ჩემთასა, რომელთა შეგცოდეს შენ წინაშე.

μνήσθητί μου καὶ ἐπίβλεψον ἐπ᾽ ἐμέ καὶ μή ἐκδικήσῃς ταῖς ἁμαρτίαις μου καὶ τοῖς ἀγνοήμασίν τῶν πατέρων μου ἃ ἥμαρτον σου ἐνώπιόν

3,4

რამეთუ არა ისმინეს მცნებანი შენნი და მიმცენ ჩუენ მიმოსატაცებელად და ტყუეობად და სიკუდიდ და იგავად და საყუედრელად ყოველთა წარმართთა, რომელთა შორის განბნეულ ვართ.

γὰρ παρήκουσαν τῶν ἐντολῶν σου καὶ ἔδωκας ἡμᾶς εἰς διαρπαγὴν καὶ αἰχμαλωσίαν καὶ θάνατον καὶ παραβολὴν ὀνειδισμοῦ πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐν οἷς ἐσκορπίσμεθα

3,5

ხოლო აწ, ყოველნი მშჯავრნი შენნი ჭეშმარიტ არიან ყოფად ჩემგან ცოდვათა ჩემთათუის, რამეთუ არა ვყვენთ მცნებანი შენნი, რამეთუ არა ვიდოდეთ ჭეშმარიტებით წინაშე შენსა.

καὶ νῦν πολλαὶ αἱ κρίσεις σού ἀληθιναὶ εἰσιν ποιῆσαι ἐξ ἐμοῦ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν μου ὅτι οὐκ ἐποιήσαμεν τὰς ἐντολάς σου γὰρ οὐ ἐπορεύθημεν ἐν ἀληθείᾳ ἐνώπιόν σου

3,6

ხოლო აწ სათნოებისაებრ ნებისა შენისა ყავ წინაშე შენსა ჩემ თანა და ბრძანე მიღება სულისა ჩემისა, რათა განვეტეო და ვიქმნე მე მიწა; რამეთუ უმჯობეს არს ჩემდა სიკუდილი, ვიდრე ცხორებასა, რამეთუ ყუედრება ნაცილი მესმა და მწუხარება დიდი არს ჩემ თანა. ბრძანე განტევება ჩემი ურვილებისა ამისგან აწვე საუკუნესა მას ადგილსა და ნუ გარე-მიიქცევ, უფალო, 408vრსა, lemma: None, None, None, None, None" > პი 408vრსა შენსა ჩემგან.

καὶ νῦν κατὰ τὸ ἀρεστὸν ποίησον ἐνώπιόν σου μετ᾽ ἐμοῦ καὶ ἐπίταξον ἀναλαβεῖν τὸ πνεῦμά μου ὅπως ἀπολυθῶ καὶ γένωμαι γῆ διότι λυσιτελεῖ μοι ἀποθανεῖν ἢ ζῆν ὅτι ὀνειδισμοὺς ψευδεῖς ἤκουσα καὶ λύπη πολλὴ ἐστὶν ἐν ἐμοί ἐπίταξον ἀπολυθῆναί με τῆς ἀνάγκης ταύτης ἤδη εἰς τὸν αἰώνιον τόπον καὶ μὴ ἀποστρέψῃς κύριε τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾽ ἐμοῦ

3,7

მას დღესა შინა შეხუდა სარს, ასულსა არაგუელისსა, ეკბატანს ხუჟიკეთისასა ამასცა ყუედრება მჴევალთაგან მამისა მისისათა.

ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ συνέβη Σαρρα τῇ θυγατρὶ Ραγουηλ ἐν Ἐκβατάνοις τῆς Μηδίας ταύτην ὀνειδισθῆναι ὑπὸ παιδισκῶν πατρὸς αὐτῆς

3,8

რამეთუ მიცემულ იყო იგი შუიდთა ქმართა, და ასმოდაეოსი, ბოროტი ეშმაკი, მოსრვიდა მათ ვიდრე შესლვადმდე მათა მის თანა, ვითარცა არს წესი დედათა. და არქუეს მათ: არა გიცნობიეს-ა, რომელსა დაგიშთობიან ქმარნი? რამეთუ შუიდი ქმარი გესუა და ერთიცა მათგანისა არა სახელ-გედვა შენ ცოლად.

ὅτι δεδομένη ἦν ἑπτά ἀνδράσιν καὶ Ασμοδαυς τὸ πονηρὸν δαιμόνιον ἀπέκτεινεν αὐτοὺς πρὶν ἢ γενέσθαι αὐτοὺς μετ᾽ αὐτῆς ὡς ἐστὶν ἀποδεδειγμένον ἐν γυναιξίν καὶ εἶπαν αὐτῇ οὐ συνίεις ἡ ἀποπνίγουσά τοὺς ἄνδρας ἤδη ἑπτὰ ἀνδράσιν ἔσχες καὶ ἑνὸς αὐτῶν οὐκ ὠνάσθης

3,9

რასათუის მტანჯავ ჩუენ? უკეთუ იგინი მოსწყდეს, ვიდოდე შენცა მათ თანა, ნუმცა გუიხილავს შენი ძე, გინა ასული უკუნისამდე.

τί μαστιγοῖς ἡμᾶς εἰ ἀπέθαναν βάδιζε μετ᾽ αὐτῶν μὴ ἴδοιμέν σου υἱὸν ἢ θυγατέρα εἰς τὸν αἰῶνα

3,10

ესე ვითარცა ესმა, შეწუხნა ფრიად, ვიდრე მოშთობადმდე თავისაცა და თქუა: მარტო ვარ მე მამისა ჩემისა, უკეთუ ვიყო ესერა, საყუედრელ არს მისა, და სიბერე მისი შთავჴადო სალმობით ჯოჯოხეთა.

ταῦτα ἀκούσασα ἐλυπήθη σφόδρα ὥστε ἀπάγξασθαι καὶ εἶπεν μία μέν εἰμι τῷ πατρί μου ἐὰν ποιήσω τοῦτο ὄνειδος ἐστιν αὐτῷ καὶ τὸ γῆρας αὐτοῦ κατάξω μετ᾽ ὀδύνης εἰς ᾅδου

3,11

და ევედრებოდა უფალსა სარკუმლით გამო და იტყოდა: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღ˜თო ჩემო, და კურთხეულ არს სახელი წმიდა შენი და პატიოსანი, უკუნისამდე, გაკურთხევდეთ შენ ყოველნი საქმენი უკუნისამდე.

καὶ ἐδεήθη πρὸς τῇ θυρίδι καὶ εἶπεν εὐλογητὸς εἶ κύριε ὁ θεός μου καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔντιμον εἰς τοὺς αἰῶνας εὐλογήσαισάν σε πάντα τὰ ἔργα εἰς τὸν αἰῶνα

3,15

და არა შევაგინე სახელი ჩემი, არცა სახელი მამისა ჩემისა ქუეყანასა ამას ტყუეობისა ჩემისასა. მარტო შობილ ვარ მამისა ჩემისაგან და არა უვის მას სხუა შვილი, რომელმანცა დაიმკუიდრა იგი. არცა ძმა ახლოს, არცა ძე ძმისაგან არს, რათამცა დაუმარხე მას თავი ჩემი ცოლად. აჰა ესერა, წარმიწყმდეს მე შუიდნი ქმარნი, ამიერითგან რასაღა არს ცხორება ჩემი? უკეთუ არა ჯერ-გიჩს სიკუდილი ჩემი, ბრძანე მოხედვა ჩემ ზედა და შემიწყალე მე, რათა არა მესმეს ყუედრება.

καὶ οὐκ ἐμόλυνα τὸ ὄνομά μου οὐδὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατρός μου ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου μονογενής εἰμι τῷ πατρί μου καὶ οὐχ ὑπάρχει αὐτῷ ἕτερον τέκνον ἵνα κληρονομήσει αὐτόν οὐδὲ ἀδελφὸς ἐγγὺς οὐδὲ συγγενὴς ὑπάρχων ἵνα συντηρήσω αὐτῷ ἐμαυτὴν γυναῖκα ἤδη ἀπώλοντό μοι ἑπτά ἵνα τί ἐστιν ζῆν καὶ εἰ μὴ δοκεῖ με ἐπίταξον ἐπιβλέψαι ἐπ᾽ ἐμὲ καὶ ἐλεῆσαί με μηκέτι ἀκοῦσαί ὀνειδισμόν

3,16

და შეისმეს ლოცვანი ორთანივე წინაშე ღმთისა.

καὶ εἰσηκούσθη ἡ προσευχὴ ἀμφοτέρων ἐνώπιον τοῦ μεγάλου

3,17

და მოივლინა რაფაელ ანგელოზი განკურნებად ორთავე: ტობის გარდაჴდად თეთრი თუალთაგან და სარა, ასული ჰრაგუელისი, მიცემად ტობიას, ძესა ტობისსა, ცოლად; და შეკრვად ასმოდეოსი, ბოროტი ეშმაკი, რათა ტობია იხუედროს 409v, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 409v დამკუიდრებად იგი. მას ჟამსა ოდენ მოიქცა ტობი და შევიდა სახიდ თუისა; და სარა, ასული რაგუელისი, გარდამოვიდა ქორთაგან თუისთა.

καὶ ἀπεστάλη Ραφαηλ ἰάσασθαι τοὺς δύο τοῦ Τωβιτ λεπίσαι τὰ λευκώματα ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ Σαρραν τὴν τοῦ Ραγουηλ δοῦναι Τωβια τῷ υἱῷ Τωβιτ γυναῖκα καὶ δῆσαι Ασμοδαυν τὸ πονηρὸν δαιμόνιον διότι Τωβια ἐπιβάλλει κληρονομῆσαι αὐτήν ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἐπιστρέψας Τωβιτ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ Σαρρα ἡ τοῦ Ραγουηλ κατέβη ἐκ τοῦ ὑπερῴου αὐτῆς

IV

თავი

4,1

მას ჟამსა შინა მოიჴსენა ტობი ვეცხლი იგი, რომელი ვედრად მიეცა გაბაელს არგუელს ხუჟიკეთისასა

ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐμνήσθη Τωβιτ περὶ τοῦ ἀργυρίου οὗ παρέθετο Γαβαηλ ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας

4,2

და თქუა გულსა თუისსა: მე ვითხოვე სიკუდილი, რასა არა მოუწოდე ტობიას, ძესა ჩემსა, რათა ვაუწყო მას ვიდრე სიკუდიდმდე ჩემდა?

καὶ εἶπεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐγὼ ᾐτησάμην θάνατον τί οὐ καλῶ Τωβιαν τὸν υἱόν μου ἵνα ὑποδείξω αὐτῷ

4,3

და მოუწოდა მას და არქუა: ყრმაო, მო-რა-ვკუდე, დამფალ მე და ნუ უგულობელს-ჰყოფ დედასა შენსა, პატიოსნად იპყარ იგი ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა და აყოფდი სათნოებასა მისსა და ნუ შეაწუხებ მას.

καὶ καλέσας αὐτὸν καὶ εἶπεν παιδίον ἐὰν ἀποθάνω θάψον με καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν μητέρα σου τίμα αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ ποίει τὸ ἀρεστὸν αὐτῇ καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτήν

4,4

მოიჴსენე, ყრმაო, რამეთუ მრავალნი ჭირნი იხილნა შენ ზედა მუცელსა მისსა. და ოდეს მოკუდეს, დაფალ იგიცა ჩემ თანა საფლავსა ერთსა.

μνήσθητι παιδίον ὅτι πολλοὺς κινδύνους ἑόρακεν ἐπὶ σοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς καὶ ὅταν ἀποθάνῃ θάψον αὐτὴν παρ᾽ ἐμοὶ τάφῳ ἐν ἑνὶ

4,5

ყოველთა დღეთა, შვილო, უფალი ღ˜თი ჩუენი გეჴსენენ შენ და ნუ ინებებ ცოდვად და გარდასლვად მცნებათა მისთა. სიმართლესა იქმოდე ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა და ნუ მიხუალ გზათა სირცუვისათა.

πάσας τὰς ἡμέρας παιδίον κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν μνημόνευε καὶ μὴ θελήσῃς ἁμαρτάνειν καὶ παραβῆναι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ δικαιοσύνην ποίει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ μὴ πορευθῇς ταῖς ὁδοῖς τῆς ἀδικίας

4,7

ნაყოფთაგან შენთა აყოფდი წყალობასა და ნუ გეშურობან თუალი შენი ყოფად მოწყალებისა შენისასა, და ნუ გარე-მიიქცევ პირსა შენსა ყოვლისაგან გლახაკისა და არა გარე-მიგექცეს შენ პირი ღ˜თისა.

ἐκ τῶν ὑπαρχόντων σοι ποίει ἐλεημοσύνην καὶ μὴ φθονεσάτω ὁ ὀφθαλμὸς σου ἐν τῷ ποιεῖν ἐλεημοσύνην σε μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ παντὸς πτωχοῦ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ ἀπὸ σοῦ τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ

4,8

ვითარცა გაქუნდეს შენ, სიმართლისაებრ აყოფდ მათგან მოწყალებასა, უკეთუ მცირედ გაქუნდეს, მცირედისაებრ აყოფდ. ნუ გეშინინ ყოფად მოწყალებისა.

ὡς ὑπάρχει σοὶ κατὰ τὸ πλῆθος ποίησον ἐλεημοσύνην ἐὰν ὀλίγον ὑπάρχῃ κατὰ τὸ ὀλίγον μὴ φοβοῦ ποιεῖν ἐλεημοσύνην

4,10

რამეთუ მოწყალებამან სიკუდილისაგან იჴსნის, და არა უტევის შესლვად ბნელსა.

διότι ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ῥύεται καὶ οὐκ ἐᾷ εἰσελθεῖν εἰς τὸ σκότος

4,11

ნიჭი კეთილი არს მოწყალება ყოველთა, რომელთა ყონ იგი წინაშე მაღლისა.

δῶρον ἀγαθόν ἐστιν ἐλεημοσύνη πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ ὑψίστου

4,12

ეკრძალე, ყრმაო, ყოვლისაგან სიძვისა, და ცოლი პირველად მოიყვანე ნათესავისაგან მამათა შენთაჲსა. ნუ მოიყვანებ ცოლად უცხოთესლსა, რომელი არა იყოს ტომისაგან მამათა შენთაჲსა, რამეთუ ძენი წინასწარმეტყუელთანი ვართ: ნოესი, აბრამისი, ისაკისი, იაკობისი. მამანი ჩუენნი საუკუნითგან მოიჴსენე, შვილო, რამეთუ ამათ ყოველთა მოიყვანნეს 410v, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 410v ცოლნი ძმათაგან თუისთა და იკურთხნეს შვილთა შორის მათთა. და ნათესავმან მათმან დაიმკუიდროს ქუეყანა.

πρόσεχε παιδίον ἀπὸ πάσης πορνείας καὶ γυναῖκα πρῶτον λαβὲ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν πατέρων σου μὴ λάβῃς γυναῖκα ἀλλοτρίαν ἣ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ πατρός σου διότι υἱοὶ προφητῶν ἐσμεν Νωε Αβρααμ Ισαακ Ιακωβ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος μνήσθητι παιδίον ὅτι οὗτοι πάντες ἔλαβον γυναῖκας ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καὶ εὐλογήθησαν ἐν τοῖς τέκνοις αὐτῶν καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν κληρονομήσει γῆν

4,13

და აწ, ყრმაო, გიყუარდედ ძმანი და ნუ ამპარტავანებენ გული შენი ძმათა ზედა შენთა, ძეთა და ასულთა ერისა შენისათა მოყვანებად თავისა შენისა ცოლი მათგან,

καὶ νῦν παιδίον ἀγάπα τοὺς ἀδελφούς καὶ μὴ ὑπερηφανεύου τῇ καρδίᾳ σου ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν υἱῶν καὶ θυγατέρων τοῦ λαοῦ σου λαβεῖν σεαυτῷ γυναῖκα ἐξ αὐτῶν διότι ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ ἀπώλεια καὶ ἀκαταστασία πολλή καὶ ἐν τῇ ἀχρειότητι ἐλάττωσις καὶ ἔνδεια μεγάλη ἡ γὰρ ἀχρειότης ἐστὶν μήτηρ τοῦ λιμοῦ

4,14

სასყიდელი ყოვლისა კაცისა, რომელი გიქმოდის შენ, ნუ დადგებინ შენ თანა, არამედ მიეც მას მეყსეულად; და ამონებდე თუ უფალსა, მოგეგოს შენ კეთილი. ეკრძალე, შვილო, ყოველთა შინა საქმეთა შენთა და იყავ სწავლულ ყოველთა შინა სლვათა შენთა.

μισθὸς παντὸς ἀνθρώπου ὃς ἐὰν ἐργάσηται μὴ αὐλισθήτω παρὰ σοὶ ἀλλὰ ἀπόδος αὐτῷ παραυτίκα καὶ δουλεύσῃς ἐὰν τῷ θεῷ ἀποδοθήσεταί σοι πρόσεχε παιδίον ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου καὶ ἴσθι πεπαιδε ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ σου

4,15

და რომელი შენ გძულს, სხუასა ნუვის უყოფ, ღუინოსა მთრვალობით ნუ სუამ და ნუ იქცევინ შენ თანა მთრვალობა ყოველთა შინა გზათა შენთა.

καὶ ὃ μισεῖς μηδενὶ ποιήσῃς οἶνον εἰς μέθην μὴ πίῃς καὶ μὴ πορευθήτω μετὰ σοῦ μέθη ἐν τῇ ὁδῷ σου

4,16

პურისა შენისაგანი სცი მშიერსა და სამოსლისა შენისაგანი - შიშუელსა, ყოვლისაგან ნამეტნავისა შენისა აყოფდი მოწყალებასა, და ნუ გშურობნ თუალი 411r, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 411r შენი ყოფად მოწყალებისა.

ἐκ τοῦ ἄρτου σου δίδου πεινῶντι καὶ ἐκ τῶν ἱματίων σου τοῖς γυμνοῖς πᾶν ὃ ἐὰν περισσεύσῃ σοι ποίει ἐλεημοσύνην καὶ μὴ φθονεσάτω ὁ ὀφθαλμὸς σου ἐν τῷ ποιεῖν ἐλεημοσύνην

4,18

ზრახებასა ყოველთაგან გონიერთა ეძიებდ და ნუ შეურაცხ-ყოფ ყოველსა ზრახებასა საჴმარსა.

συμβουλίαν παρὰ παντὸς φρονίμου ζήτησον καὶ μὴ καταφρονήσῃς ἐπὶ πάσης συμβουλίας χρησίμης

4,19

და ყოველსა ჟამსა აკურთხევდი უფალსა შენსა და მისგან ითხოვდ, რათა ყოველნი გზანი შენნი წარმართებულ იყვნენ და ყოველნი ალაგნი და ზრახვანი შენნი წარემართნენ, რამეთუ ყოველთა წარმართთა არა აქუს ზრახვა, არამედ თავადმან უფალმან მოსცეს ყოველი კეთილი, და რომელი უნებნ, დაამდაბლის, ვითარცა უნებნ. და აწ, ყრმაო, გეჴსენედ მცნებანი ჩემნი და ნუ აღიჴოცებიედ გულისაგან შენისა.

καὶ ἐν παντὶ καιρῷ εὐλόγει κύριον καὶ παρ᾽ αὐτοῦ αἴτησον ὅπως αἱ ὁδοί σου εὐθεῖαι γένωνται καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι καὶ βουλαὶ εὐοδωθῶσιν διότι πᾶν ἔθνος οὐκ ἔχει βουλήν ἀλλὰ αὐτὸς ὁ κύριος δίδωσιν πάντα τὰ ἀγαθὰ καὶ ὃν ἐὰν θέλῃ ταπεινοῖ καθὼς βούλεται καὶ νῦν παιδίον μνημόνευε τῶν ἐντολῶν μου καὶ μὴ ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ τῆς καρδίας σου

4,20

და აწ გაუწყო შენ, რამეთუ ათი ტალანტი დამივედრებიეს ვეცხლისა გაბაელს (რომელ არს ათი ქანქარი), ძესა გაბრიაჲსსა ჰრაგუელს ხუჟიკეთისასა.

καὶ νῦν ὑποδεικνύω σοι ὅτι τὰ δέκα τάλαντα παρεθέμην τοῦ ἀργυρίου Γαβαήλῳ τῷ τοῦ Γαβρια ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας

4,21

ნუ გეშინინ, ყრმაო, რამეთუ დავგლახაკენით. გაქუს ფრიად, უკეთუ გეშინოდის ღმთისა, და განეშორო ყოვლისაგან ცოდვისა და აყოფდე სათნოებასა წინაშე მისსა.

μὴ φοβοῦ παιδίον ὅτι ἐπτωχεύσαμεν ὑπάρχει πολλά ἐὰν φοβηθῇς τὸν θεὸν καὶ ἀποστῇς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καὶ ποιήσῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ

V

თავი

5,1

მიუგო ტობია და არქუა მას: მამაო, ყოველსა, რომელსა 529r, lemma: nan, nan, nan, [T'ovbit-ay], nan" > 529r მამცნებ მე, ყოფით ვყო.

ἀποκριθεὶς Τωβιας εἶπεν αὐτῷ πάτερ πάντα ὅσα ἐντέταλσαί μοι ποιήσω

5,2

არამედ ვეცხლისა მისთჳს, რომელ სთქუ ვედრებად გაბაელის თანა, ვითარ ჴელ-ვიწიფო მოღებად? რამეთუ მე არა ვიცი იგი, არცა მან მიცის მე. რა სასწაული მივსცე მას, რათა იცნას და რწმენეს ჩემი და მომცეს ვეცხლი იგი? და არცაღა გზა ხუჟიკეთისა ვიცი.

ἀλλὰ πῶς δυνήσομαι λαβεῖν παρ᾽ αὐτοῦ καὶ ἐγὼ οὐ γινώσκω αὐτόν καὶ οὐ αὐτὸς γινώσκει με τί σημεῖον δῶ αὐτῷ καὶ ἐπιγνῷ καὶ πιστεύσῃ μοι καὶ δῷ τὸ ἀργύριον καὶ οὐ τὰς ὁδοὺς τὰς εἰς Μηδίαν γινώσκω

5,3

მიუგო ტობი და არქუა მას: ჴელითწერილი მომცა მე და ჴელი იგი წერილი ჩემი წარმოვიღე. ხოლო ერთი იგი განვყავთ ორად: ერთი იგი წარმოვიღე და ერთი დავდევ ვეცხლსა მას თანა. აჰა ესერა, ესე ოცდაექუსი წელი არს, ვინათგან დავავედრე ვეცხლი იგი. და მისცა მას ჴელითწერილი იგი და არქუა: აწ, შვილო, იძიე ვინ კაცი სარწმუნოჲ, რომელი მივიდეს შენ თანა და მივსცეთ მას სასყიდელი; და წარვედ და მოიღე ვეცხლი იგი, ვიდრე ცოცხალღა ვარ.

ἀποκριθεὶς Τωβιθ καὶεἶπεν χειρόγραφον ἔδωκεν μοι καὶ τὸ χειρόγραφον καὶ διεῖλον εἰς δύο καὶ ἕν ἐλάβομεν καὶ ἔθηκα μετὰ τοῦ ἀργυρίου ἰδοὺ εἴκοσι ἔτη ἀφ᾽ οὗ παρεθέμην τὸ ἀργύριον τοῦτο ζήτησον σεαυτῷ ἄνθρωπον πιστόν ὃς πορεύσεται μετὰ σοῦ δώσομεν αὐτῷ μισθόν καὶ πορευθεὶς καὶ λαβὲ τὸ ἀργύριον ἕως ζῶ

5,4

და განვიდა ტობია ძიებად კაცისა, რათა წარვიდეს მის თანა ხუჟიკეთა, მეცნიერი გზისა. და პოვა რაფაელ, მდგომარე წინაშე მისა.

καὶ ἐπορεύθη Τωβιας ζητῆσαι ἄνθρωπον ὃς πορεύσεται μετ᾽ αὐτοῦ εἰς Μηδίαν ἐμπειρεῖ τῆς ὁδοῦ καὶ εὗρεν τὸν Ραφαηλ ἑστηκότα ἀπέναντι αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔγνω ὅτι ἄγγελος τοῦ θεοῦ ἐστιν

5,5

და ჰრქუა მას ტობია: ვინ მოხუალ, ჭაბუკო? ხოლო მან რქუა: ძეთაგან ისრაელისათა. ერთი ძმათაგანი შენთა. და მოსრულ ვარ მე აქა საქმედ მოდგინებად მუშაკობისა. და არქუა მას ტობია იცი-ა მისლვა ხუჟიკეთა?

καὶ εἶπεν αὐτῷ πόθεν εἶ νεανίσκε καὶ εἶπεν ἐκ τῶν υἱῶν Ισραηλ τῶν ἀδελφῶν σου ἐλήλυθα ὧδε ἐργατεύεσθαι εἶπεν αὐτῷ ἐπίστῃ πορευθῆναι εἰς Μηδίαν

5,6

ხოლო მან თქუა: ფრიად ვიცი და მეცნიერ ვარ ყოველთა გზათა მისთა და ხუჟიკეთა სრულ ვარ მრავალგზის და დავდგი გაბელის თანა, ძმისა ჩუენისა, რომელი მყოფ არს არაგუელს ხუჟიკეთისასა და აშორავს ეკბატანსა გზა ორისა დღისა განწესებული. ჰრაგა არს მთასა ზედა, ხოლო ეკბატანი შორის ველსა.

καὶ εἶπεν πολλάκις ἐμπειρῶ καὶ ἐπίσταμαι τὰς ὁδοὺς πάσας εἰς Μηδίαν ἐπορεύθην πλεονάκις καὶ ηὐλίσθην παρὰ Γαβαηλ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν τῷ οἰκοῦντι ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας καὶ ἀπέχει ὁδὸν δύο ἡμερῶν τεταγμένων εἰς Ῥάγα κεῖνται ἐν τῷ ὄρει γὰρ ἀπὸ Ἐκβατάνων Ἐκβάτανα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ

5,7

და არქუა მას ტობია: მგებდ მე აქა, ჭაბუკო, ვიდრემდე ვაუწყო მამასა ჩემსა, რამეთუ მიჴმს მე, რათა მოხუიდე ჩემ თანა. და მიგცე სასყიდელი შენი.

καὶ εἶπεν αὐτῷ μεῖνόν με νεανίσκε μέχρι ὑποδείξω τῷ πατρί μου χρείαν γὰρ ἵνα βαδίσῃς μετ᾽ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι τὸν μισθόν σου

5,8

და თქუა: აჰა გელი შენ, არამედ ნუ აყოვნი.

καὶ εἶπεν ἰδοὺ προσκαρτερῶ μόνον μὴ χρονίσῃς

5,9

და შევიდა ტობია და უთხრა ტობის, მამასა თუისსა, და არქუა: აჰა ესერა, ვპოე კაცი ძმათა ჩუენთაგანი, რომელი წარვიდეს ჩემ თანა. და არქუა მას: მომიწოდე მე აქა, რათა უწყოდი, რომლისა ტომისა არს, უკეთუ სარწმუნო არს, რათა წარვიდეს შენ თანა.

καὶ εἰσελθὼν Τωβιας εἶπεν Τωβιθ τῷ πατρί αὐτοῦ καὶ εἶπεν ἰδοὺ εὗρον ἄνθρωπον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ὃς συμπορεύσεταί μοι ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ κάλεσόν μοι ἵνα ἐπιγνῶ ἐκ ποίας φυλῆς ἐστιν ἵνα πορευθῇ μετὰ σοῦ

5,10

და განვიდა ტობია და მოუწოდა მას. და მოვიდა მისა. და მოიკითხა იგი ტობი პირველად. და თქუა ანგელოზმან მან: მშუდობა შენ ზედა!

καὶ ἐξῆλθεν Τωβιας καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν καὶ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτόν καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτὸν Τωβιθ πρῶτος καὶ εἶπεν χαίρειν σοι καὶ Τωβιθ εἶπεν τί μοι χαίρειν καὶ ἐγὼ ἄνθρωπος ἀδύνατος τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ φῶς τοῦ οὐρανοῦ οὐ βλέπω κεῖμαι φωνὴν ἀνθρώπων ἀκούω καὶ αὐτοὺς οὐ βλέπω ἀλλ᾽ κεῖμαι ἐν τῷ σκότει καὶ εἶπεν αὐτῷ θάρσει ἐγγὺς παρὰ τῷ θεῷ ἰάσασθαί σε εἶπεν αὐτῷ Τωβιθ Τωβιας ὁ υἱός μου θέλει πορευθῆναι εἰς Μηδίαν εἰ δυνήσῃ αὐτῷ συνελθεῖν καὶ δώσω τὸν μισθόν σου καὶ εἶπεν δυνήσομαι καὶ πολλάκις ᾠχόμην εἰς Μηδίαν καὶ τὰς ὁδοὺς ἐπίσταμαι καὶ πάντα τὰ πεδία αὐτῆς διῆλθον καὶ τὰ ὄρη γινώσκω

5,11

და არქუა მას ტობი: რომლისა ტომისა ხარ და რომელთა მამათა, ძმაო?

καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιτ ἐκ ποίας φυλῆς εἶ καὶ ἐκ ποίας πατρίδος ἄδελφε

5,12

ხოლო მან რქუა მას: რა გნებავს? ტომსა და მამულსა ეძიებ, ანუ სასყიდლით-მოდგინესა, რომელი წარვალს ძისა შენისა თანა? და არქუა მას ტობი: ძმაო, ჭეშმარიტად მინებს ცნობად სახელი შენი და რომლისა ნათესავისა ხარი შენ?

καὶ εἶπεν τί χρείαν φυλὴν καὶ πατριὰν ζητεῖς ἢ μίσθιον ὃς συμπορεύσεται μετὰ τοῦ υἱοῦ σου καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιτ ἄδελφε τὰ κατ᾽ ἀλήθειαν βούλομαι γνῶναι τὸ ὄνομα τὸ γένος εἶ

5,13

და თქუა ანგელოზმან მან: მე ვარ ანანია აზარიასი სახლისაგან სედემისი დიდისა, ძმათაგანი შენთა.

ὁ δὲ εἶπεν ἐγὼ Αζαριας Ανανιου τοῦ μεγάλου τῶν ἀδελφῶν σου

5,14

და არქუა მას ტობი: ცოცხლებით მოხუედ და ცხორებული, ძმაო, და ნუ განმირისხნები, რამეთუ მინებს ცნობად ჭეშმარიტად მამული შენი. და აჰა ესერა ძმა ჩემი ხარი შენ და ნათესავისა კეთილისა და სახიერისა. ვიცოდე ანანია და ნათანაელ, ორნი ძენი სედემისნი დიდისანი, რამეთუ იგინი ჩემ თანა მივიდიან იელუსარემად და თაყუანის-სციან მათ მუნ ჩემ თანა. და არა შესცთეს კაცნი ესე, ძმანი ჩემნი, ცთომასა მას თანა ძეთა ისრაელისათა. ძირისაგან კეთილისა ხარი შენ, ძმაო, მშუიდობით მოხუედ.

καὶ εἶπεν αὐτῷ τωβιτ ὑγιαίνων ἔλθοις καὶ σῳζόμενος καὶ μή πικρανθῇς μοι ὅτι ἐβουλόμην γνῶναι ἀλήθειαν τὴν πατριάν σου καὶ ἀδελφός μου εἶ σύ καὶ ἐκ γενεᾶς καλῆς καὶ ἀγαθῆς ἐγίνωσκον Ανανιαν καὶ Ναθαν τοὺς δύο υἱοὺς Σεμειου ὡς αὐτοὶ μοι ἐπορευόμεθα εἰς Ιεροσόλυμα προσεκύνουν ἐκεῖ μετ᾽ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐπλανήθησαν ἄνθρωποι τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐν τῇ πλάνῃ ἐκ ῥίζης καλῆς εἶ ἄδελφε χαίρων ἔλθοις

5,15

და მე მიგცე შენ სასყიდელი დღისა და საზრდელი შენი იყოს მსგავსად ძისა ჩემისა.

ἀλλ᾽ ἐγώ δίδωμι σοι μισθὸν τῆς ἡμέρας καὶ τὰ δέοντά σοι ὁμοίως τῷ υἱῷ μου

5,16

და წარვედ ძისა ჩემისა თანა. და მერმე გირთო-ვეღა სასყიდელსა შენსა ზედა.

καὶ πορεύθητι μετὰ τοῦ υἱοῦ μου καὶ ἐὰν προσθήσω τῷ μισθῷ σοι

5,17

და მოუწოდა ტობი ძესა თუისსა და არქუა მას: შვილო, განვედ ძმისა შენისა თანა და მზა იყავ; ხოლო ღ~ნ, რომელი არს ცათა შინა, მიგიყვანენ თქუენ მუნ მშუიდობით და მოგაქციენ თქუენ ცოცხლებით. და ანგელოზი მისი თანა-გივიდოდეს თქუენ.

καὶ εἶπεν αὐτῷ μὴ φοβηθῇς ἀπελευσόμεθα καὶ ὑγιαίνοντες ἐπιστρέψομεν καὶ ἐκάλεσεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ παιδίον ἡτοίμασεν καὶ ἔξελθε μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου ὁ δὲ θεὸς ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ διασώσαι ὑμᾶς ἐκεῖ καὶ ἀποκαταστήσαι πρὸς ἐμὲ ὑγιαίνοντας καὶ ὁ ἄγγελος αὐτοῦ συμπορευθήτω ὑμῖν καὶ ἐξῆλθαν ἀπελθεῖν καὶ ἐφίλησεν τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα εἶπεν αὐτῷ Τωβιθ πορεύου ὑγιαίνων

5,18

და ტიროდა დედა მისი. და არქუა ტობის: რასა წარავლინე ყრმა ესე? ანუ არა ეგე არს კუერთხი ჴელისა ჩუენისა? და ესე განვალს და შემოვალს ჩუენ ზედა.

δὲ ἔκλαυσεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν πρὸς Τωβιτ τί ἐξαπέστειλας τὸ παιδίον ἢ οὐχὶ αὐτὸς ἐστιν ἡ ῥάβδος τῆς χειρὸς ἡμῶν καὶ αὐτὸν ἐκπορεύεσθαι καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι ἐνώπιον ἡμῶν

5,19

ყოველი ვეცხლი ვეცხლსა ნუ ეწიოს, არამედ ნასხოვარ იყავნ ძისა ჩემისა.

ἀργύριον τῷ ἀργυρίῳ μὴ φθάσαι ἀλλὰ περίψημα τοῦ παιδίου ἡμῶν γένοιτο

5,20

ვითარცა მოცემულ არს ჩუენდა ცხორება უფლისა მიერ, ეგრეცა ვცხოვნდებოდით.

ὡς δέδοται ἡμῖν ζῆν παρὰ τοῦ κυρίου τοῦτο ὑπάρχει

5,21

და არქუა მას ტობი: ნუ გეშინინ, ცოცხლებით მივიდეს და ცოცხლებით მოვიდეს ჩუენდა, ნუ გეშინინ, დაო!

καὶ εἶπεν αὐτῇ Τωβιτ μὴ λόγον ὑγιαίνων πορεύσεται καὶ ὑγιαίνων ἐλεύσεται πρὸς ἡμᾶς μὴ φοβοῦ

5,22

ანგელოზი სახიერი თანა-უვიდოდის მათ და წარემართი?ს გზა მისი და მოიქცენ ცოცხლებით.

ἄγγελος ἀγαθὸς συμπορεύσεται αὐτῷ καὶ εὐοδωθήσεται ἡ ὁδὸς αὐτοῦ καὶ ὑποστρέψει ὑγιαίνων

5,23

მაშინ დასცხრა ტირილად დედა მისი

VI

თავი

6,1

და განვიდა ყრმა იგი და ანგელოზი იგი და წარემართნეს, და ძაღლი იგი მათ თანა. და მოვიდეს იგი ვიდრე ტიგრისადმდე მდინარესა და დადგრეს განსუენებად მუნ.

ἐπαύσατο κλαίουσα

6,2

და შთავიდა ყრმა იგი მდინარესა მას დაბანად პირისა. და მოეხუია თევზი ფერჴთა მისთა, და ჴმა-ყო ყრმამან მან.

καὶ ἐξῆλθεν τὸ παιδίον καὶ ὁ ἄγγελος καὶ ἐξῆλθεν ὁ κύων μετ᾽ αὐτοῦ οἱ δὲ πορευόμενοι ἐπὶ τὸν Τίγριν ποταμὸν καὶ ηὐλίζοντο ἐκεῖ

6,3

და არქუა მას ანგელოზმან მან: შებმა-უყავ და შეიპყარ ეგე! და შეიკრძალა თევზი იგი ყრმამან მან, და აღმოიღო ჴმელად ქუეყანად.

τὸ δὲ κατέβη παιδάριον ποταμόν περικλύσασθαι τοὺς πόδας καὶ ἀνεπήδησεν ἰχθὺς τὸν πόδα ἔκραξεν

6,4

არქუა ანგელოზმან მან ყრმასა მას: განაპე ეგე და გამოუღე გული მაგისი, და ნავღელი და ტყირბი და დადევ ეგე კრძალულად, რამეთუ საჴმარ არს ეგე წამლად.

ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ἄγγελος ἐπιλαβοῦ καὶ ἐγκρατὴς ἐκράτησεν τὸ παιδάριον τὸν ἰχθὺν καὶ ἀνέβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν

6,5

და ყო ეგრე ყრმამან მან. ხოლო თევზი იგი შეწუეს და შეჭამეს და ნეშტი იგი დამარხეს საგზლად.

καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῷ ἀνάτεμε τὸν ἰχθὺν καὶ λαβὼν τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ καὶ τὴν χολὴν θὲς ἀσφαλῶς γὰρ χρήσιμον εἰς φάρμακον

6,6

და წარვიდეს ორნივე იგი და მოვიდეს ვიდრე ხუჟიკეთამდე.

καὶ ἐποίησεν τὸ παιδάριον τὸν δὲ ἰχθὺν ὀπτήσαντες καὶ ἔφαγεν καὶ ἀφῆκεν ἡλισμένον καὶ ἐπορεύθησαν ἀμφότεροι ἕως ἤγγισαν εἰς Μηδίαν

6,7

და არქუა ტობია ანგელოზსა მას: რა წამალ არს გული, ტყირბი და ნავღელი თევზისა?

καὶ εἶπεν τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ τί τὸ φάρμακον ἐστιν ἡ καρδία τὸ ἧπαρ καὶ ἡ χολὴ

6,8

ხოლო მან რქუა მას: გული, ტყირბი კუმევად წინაშე კაცისა, რომლისა არიან შემთხუევა ეშმაკისა, გინა სულისა ბოროტისა. და ივლტინ მისგან.

καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ κάπνισον ἐνώπιον ἀνθρώπου ᾧ ἀπάντημα δαιμόνιον ἢ πνεῦμα πονηρόν καὶ φεύξεται ἀπ᾽ αὐτοῦ

6,9

და ნავღელი ცხებად თუალთა, რომელსა არნ თეთრი, შთაბერვად მას, და განიკურნიან.

ἡ δὲ χολή ἐγχρῖσαι ὀφθαλμούς ὃς λευκώματα ἐμφυσῖσαι εἰς αὐτοὺς καὶ ἰαθήσεται

6,10

და მიიწივნეს ეკბატანად.

δὲ προσήγγισαν εἰς Ἐκβάτανα

6,11

და არქუა ანგელოზმან მან ყრმასა მას: არაგუელისსა ჯერ-არს ჩუენდა განსუენება დღეს, რამეთუ კაცი იგი ნათესავი შენი არს, და ასული ერთი უვის მას ხილვითა კეთილი ფრიად და სამართალ არს მისა დამკუიდრებად მამა მისი.

καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τῷ παιδαρίῳ παρὰ Ραγουηλ δεῖ ἡμᾶς αὐλισθῆναι σήμερον καὶ ὁ ἄνθρωπος συγγενής ἐστιν καὶ θυγάτηρ μία ὑπάρχει αὐτῷ καὶ τῷ εἴδει καλὴ

6,12

და შენდა სამართალ არს მოყვანებად იგი, რამეთუ შენდა მახლობელ არს იგი უმეტეს ყოველთა, და იგი მჴნე არს და გონიერ ფრიად. და მამასა მისსა უყუარს იგი.

ὅτι τὸ δικαίωμα ἐστι κληρονομῆσαι τῷ πατρὶ αὐτῆς καὶ σοι δικαίωμα λαβεῖν αὐτὴν σοι ἐγγίζει παρὰ πάντας καὶ αὐτὴ ἀνδρεία ἐστιν καὶ φρόνιμόν λίαν καὶ ὁ πατὴρ αὐτῆς ἀγαπᾷ αὐτήν

6,13

და აწ ისმინე და ვიტყოდი მისთუის და მოგითხოვო იგი დღეს. და ოდეს მოვიქცეთ არგავით, მაშინ ვყოთ ქორწილი მისი; და ვიცი, რამეთუ ვერ ჴელ-ეწიფოს არაგუელ სიტყუისგებად შენდა, რამეთუ შენდა არს თუისობა მისი უფროს ყოველთა კაცთა, რამეთუ იცის, უკეთუ მისცეს იგი სხუასა ქმარსა თანა-მდებ არს სიკუდილისა სამართალისაებრ წიგნისა მოსესისა. და მოვიყვანოთ იგი და მივიყვანოთ მამისა შენისა.

καὶ νῦν ἄκουσόν μου καὶ λαλήσω αὐτῆς καὶ ἁρμωσόμεθά αὐτὴν σήμερον καὶ ὅταν ὑποστρέψωμεν ἐκ Ῥάγων ποιήσομεν τὸν γάμον αὐτῆς ἐπίσταμαι Ραγουηλ ὅτι οὐ μὴ δύναται ἀντειπεῖν σοι ὅτι σὺ ἄρχεις αὐτῆς παρὰ πάντα τὰ ἔθνη ὅτι γινώσκει ἐάν δώσει αὐτὴν ἑτέρῳ ἀνδρὶ ὀφελεί θάνατον κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως καὶ λαβόντες αὐτὴν καὶ ἀπάξομεν πρὸς τὸν πατερα σου

6,14

არქუა ტობია ანგელოზსა მას: მასმიეს, ძმაო, მისთუის, რამეთუ მიცემულ არს იგი ქმართა და მოსწყუედნა იგინი სასძლოსა შინა მათსა ღამე, რა შევიდიან მისა. რამეთუ მესმა, იტყოდეს ვინმე, ვითარმედ ეშმაკმან მოსრნის იგინი.

καὶ εἶπεν Τωβιας τῷ ἀγγέλῳ ἤκουσα ἄδελφε ὅτι ἐδόθη ἀνδράσιν καὶ ἀπέθανον ἐν τῷ νυμφῶνι αὐτῶν τὴν νύκτα ὁπότε εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν καὶ ἤκουσα λεγόντων ὅτι δαιμόνιον ἀποκτέννει αὐτούς

6,15

და აწ მეშინის მე ეშმაკისა მის, რამეთუ აყუარობნ იგი მას და მას არა ავნის, არამედ უკეთუ ვისმე ანებავნ მიახლებად მისა, მოკლის იგი; ნუუკუე მოვკუდე და შთავჴადო სიბერე მამისა ჩემისა და დედისა ჩემისა სალმობით საფლავსა მათსა, რამეთუ იამავრი ვარი და ძე სხუა, გინა ასული არა უვის მათ, რათა ოდეს მოსწყდენ, ვინ დაფლნეს იგინი.

καὶ νῦν φοβοῦμαι ἐγώ ἀπὸ τοῦ πνευματος τοῦ ἀκαθάρτου ὅτι φιλεῖ αὐτήν καὶ αὐτὴν οὐκ ἀδικεῖ ὃς ἂν θελήσῃ ἐγγίσαι αὐτῆς ἀποκτέννει αὐτόν μήποτε οὖν ἀποθάνω καὶ κατάξω τὸ γῆρας τοῦ πατρος μου μετ᾽ ὀδύνης εἰς τὸν τάφον ὅτι μονογενής εἰμι καὶ υἱὸς ἕτερος ἢ θυγατὴρ οὐχ ὑπάρχει αὐτοῖς ἵνα ὅταν ἀποθάνωσι θάψει αὐτούς

6,16

და არქუა მას ანგელოზმან მან: არა გაჴსოვს-ა მცნება მამისა შენისა, რამეთუ გრქუა შენ მოყვანება ცოლისა სახლისაგან მამათა შენთასა? და აწ ნუ გეშინინ, რამეთუ მე ვიცი, ვითარმედ მოგცეს შენ და ნურა ზრუნვა გიცნ ეშმაკისა მისთუის.

καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος οὐ μέμνησαι τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός σου ὅτι ἐνετείλατό σοι λαβεῖν γυναῖκα ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ νῦν μὴ φοβηθῇς ὅτι ἐγὼ γινώσκω ὅτι δοθήσεταί σοι καὶ μὴ λόγον ἔχε περὶ τοῦ ἐν αὐτῇ πνευματος

6,17

რაჟამს მოიყვანო იგი და შეხუიდე მისა სასძლოსა, დადევ გული იგი და ტყირბი თევზისა მის სიცხესა ზედა საკუმეველთასა,

ὅταν λάβῃς αὐτὴν καὶ εἰσέλθῃς πρὸς αὐτὴν εἰς τὸν νυμφῶνα ἐπιθήσεις τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἦπαρ τοῦ ἰχθύος ἐπὶ τὴν τέφραν τῶν θυμιαμάτων

6,18

და არქუ მას აღდგომა პირველად და დადგომა ფერჴთა თუისთა ზედა, და ილოცევდით ორნივე და ევედრენით უფალსა და მისცეს მას კურნება და წყალობა იყოს თქუენ თანა, და შეხუიდე მისა და გესხნენ მისგან შვილნი, რამეთუ შენდა არს სამართალ მოყვანებად იგი საუკუნითგან.

καὶ ποιεῖς αὐτῇ ἐγέρθητε πρῶτον ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῆς καὶ προσεύξασθε ἑκάτεροι καὶ δεήθητε τοῦ κυρίου ἵνα γένηται αὐτῇ ἴασις καὶ ἔλαιον ὑμᾶς καὶ εἰσελεύσῃ πρὸς αὐτὴν καὶ γεννήσεις ἐξ αὐτῆς παιδία ὅτι σοι ἐστι τὸ δικαίωμα λαβεῖν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος

VII

თავი

7,1

და ვითარცა მოვიდეს იგინი ეკბატანად და მიიწინეს არაგუელისსა, პოვეს იგი მჯდომარე კართა წინაშე ეზოსათა. და მოიკითხეს იგი, და მანცა მოიკითხნა იგინი. და არქუა მათ: ძმანო, მშუიდობით შემოხუედით სახლსა ძმისა თქუენისასა.

καὶ ὅτε ἦλθον εἰς Ἐκβάτανα καὶ ἀπήγαγεν πρὸς Ραγουηλ καὶ εὗρον αὐτὸν καθήμενον παρὰ τὴν θύραν τῆς αὐλῆς καὶ ἠσπάσαντο αὐτοὶ αὐτήν αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἀδελφοί ἐν εἰρήνη ἤλθατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ ὑμων

7,2

და ვითარცა შევიდა სახიდ, და არქუა არაგუელ ედანს, ცოლსა თუისსა: ვითარ ესე ჭაბუკი აგავს ტობის, ძმასა ჩემსა?

καὶ ἐγένετο ὅταν εἰσήλθοσαν εἶπεν Ραγουηλ πρὸς Εδναν τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ὡς ὁ νεανίσκος ὅμοιος Τωβιτ τῷ ἀδελφῷ μου

7,3

აკითხვიდა მას ედანა და არქუა: ვინანი ხართ თქუენ, ძმანო? ხოლო მათ თქუეს: ნინევით, ნატყუენავისაგანნი ძეთაგან ნეფთალემისნი.

ἠρώτησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν πόθεν ἐστέ ἀδελφοί καὶ εἶπαν ἐν Νινευη τῶν αἰχμαλώτων ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλιμ

7,4

და ედან რქუა მათ: იცით ტობი, ძმა ჩუენი? ხოლო მათ თქუეს: ვიცით.

εἶπεν αὐτοῖς γινώσκετε Τωβιτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν οἱ δὲ εἶπαν γινώσκομεν

7,5

და თქუა: ცოცხლებით არს-ა? და უთხრა ტობი, ვითარმედ: მამა მისი არს.

καὶ εἶπεν ὑγιαίνει καὶ εἶπεν Τωβιας πατήρ μού ἐστιν

7,6

და აღდგა არაგუელ და ამბორს-უყო მას და ტიროდა და არქუა: კურთხეულ იყავ შენ, შვილო კაცისა კეთილისა და სახიერისაო. ჵოი დიდთა ბოროტთა, რამეთუ დაბრმა კაცი მართალი, რომელი იქმოდა მოწყალებასა. და შეიტკბო ძე ძმისა თუისისა, და ტიროდა ქედსა მისსა ზედა და ამბორს-უყოფდა მას.

καὶ ἀνεπήδησεν Ραγουηλ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν ἔκλαυσε

7,7

და ედნაცა, ცოლი მისი, და საარ, ასული მისი, ტიროდეს და შეიწყნარნეს იგინი გულს-მოდგინედ.

καὶ εἶπεν εὐλογία γένοιτο σοι παιδίον ἀνδρὸς καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ὦ μεγάλων κακῶν ὅτι ἐτυφλώθη ἀνὴρ δίκαιος ποιῶν ἐλεημοσύνας καὶ ἐπιπεσὼν Τωβια τον υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ

7,8

და დაკლეს ვერძი, დაიბანნეს და დასხდეს სერობად.

καὶ Εδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σαρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως

7,9

და არქუა ტობი რაფაელს, ანგელოზსა მას: აზარია, ძმაო, და ეტყოდე არაგუელს, ასულისა მისისათუის, რათა მომცეს მე იგი ცოლად.

καὶ ἔθυσαν προβάτων καὶ ἐλούσαντο καὶ ἀνέπεσαν δειπνῆσαι καὶ εἶπεν Τωβιας πρὸς Ραφαηλ Αζαρια ἄδελφε λάλησον πρὸς Ραγουηλ περὶ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ καὶ δώσει μοι αὐτὴν εἰς γυναῖκα

7,10

და ესმა ესე არაგუელს და ჰრქუა ტობიას: შვილო, ჭამე, და სუ და განმხიარულდი ამას ღამესა. ვიცი, რამეთუ არა ჯერ-არს სხუასა მიცემად ასული ჩემი, არამედ შენ.

καὶ ἤκουσεν τὸν λόγον τῷ Ραγουηλ καὶ εἶπεν πρὸς Τωβιαν φάγε πίε καὶ ἡδέως ταύτην τὴν νύκτα ἐπίσταμαι ὅτι οὐ καθήκει λαβεῖν τὸ παιδίον μου πλὴν σοι καὶ ἐρῶ πρός σε τὴν ἀλήθειαν τέκνον

7,11

ხოლო გითხრაა შენ ჭეშმარიტი, შვილო, რამეთუ მივეც იგი შუიდთა ქმართა და ყოველნი მოსწყდეს ღამე, ვითარცა შევიდიან მისა. და აწ ჭამე და სუ.

ἔδωκα αὐτὴν ἑπτὰ ἀνδράσιν καὶ πάντες ἀπέθανον τὴν νύκτα ὁπότε εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν καὶ νῦν φάγε καὶ πίε καὶ εἶπεν Τωβιας οὐ φάγω οὐδὲν οὐ μὴ πίω ἕως ἂν στήσητε πρός με καὶ εἶπεν Ραγουηλ τί δύναμαι ποιῆσαι καὶ αὐτὴ σοι ἐστι δεδομένη ὑπό τοῦ νόμου κατὰ ἀγχιστείαν κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ νόμου εἰς γυναῖκα ὁ κύριος τοῦ οὐρανοῦ εὐοδώσει ὑμᾶς τὴν νύκτα καὶ ποιήσαι ἐφ᾽ ὑμᾶς ἔλεος καὶ εἰρήνην

7,12

და თქუა ტობია: არა ვჭამო, არცა ვსუა, ვიდრე დაამტკიცო სიტყუა ჩემთუის. და თქუა არაგუელ: რა ჴელ-მეწიფების ყოფად? და იგი შენდა არს მიცემულ შჯულისაგან ნათესაობით სამართალისაებრ შჯულისა ცოლად. ხოლო უფალმან ღ~ნ ცათამან წარგიმართენ თქუენ ამას ღამესა და ყავნ თქუენ თანა წყალობა და მშუიდობა.

7,13

და მოუწოდა დედასა მისსა და არქუა გამოღება წიგნისა. და დაწერა წიგნი შერთვისა, რათა მისცეს იგი მას ცოლად სამართლისაებრ წიგნისა მოსესისა. და მოიღო დედამან მისმან და დაწერა და დაბეჭდა.

καὶ ἐκάλεσεν τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ εἶπεν ἐνεγκεῖν βιβλίον καὶ ἔγραψεν βιβλίου συνοικήσεως ὡς δέδωκαν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ βιβλίου Μωυσέως καὶ ἤνεγκεν ἡ μητηρ αὐτῆς ἔγραψεν καὶ ἐσφραγίσαντο

7,14

და მაშინ ჭამეს და სუეს.

καὶ τότε ἔφαγον καὶ ἔπιον

7,15

და არქუა არაგუელ ედნას, ცოლსა თუისსა: მზა ყავ საუნჯე სხუა და შეიყვანე ასული ჩუენი მუნ.

καὶ εἶπεν Ραγουηλ Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἑτοίμασον ταμίειον τὸ ἕτερον καὶ εἰσάγαγε αὐτήν ἐκεῖ

7,16

და მან ყო ეგრე: და შეიყვანა იგი სასუენებელსა მას და შეიტკბო იგი. და ტიროდა და თქუა:

καὶ ἐποίησεν ὡς καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν κοιτῶνα καὶ περιέλαβεν αὐτὴν καὶ ἔκλαυσεν καὶ εἶπεν

7,17

ნუ გეშინინ, ასულო, ყავნ ღ~ნ ცათამან ამას ღამესა წყალობა და მოგხედენ შენ და მოგეცინ შენ სიხარული მწუხარებისა მის წილ შენისა პირველისა.

θάρσει θύγατερ ὁ θεος τοῦ οὐρανοῦ ταύτῃ ἐν τῇ νυκτὶ ἔλεος ἐπιδώση ἐπί σε καὶ δῴη σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου τῆς ἔμπροσθεν

VIII

თავი

8,1

და იყო, ვითარცა დაასრულეს განცხრომა იგი სიხარულისა, აღდგეს დაწოლად და შეიყვანეს ტობია სასუენებელად.

καὶ ἐγένετο ὅταν συνετέλεσαν τοῦ εὐφρανθῆναι κοιμηθῆναι καὶ εἰσήγαγον Τωβιαν εἰς τὸν κοιτῶνα

8,2

და მოეჴსენა ტობიას სიტყუა იგი რაფაელისი. და მოიღო გული იგი და ტყირბი თევზისა მის და დაასხა იგი ნაკუერცხალსა მას საკუმეველთასა.

ὁ δὲ ἐμνημόνευσε Τωβιας τῶν λόγων Ραφαηλ καὶ ἔλαβεν τὴν καρδίαν τοῦ ἰχθύος καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν τέφραν τοῦ θυμιάματος

8,3

და სულმან მან თევზისამან გამოაძო ეშმაკი იგი და განეშორა ქალისა მისგან. და ივლტოდა იგი ზენა კერძო ეგუიპტისა ადგილთა. და რაფაელ შეკრა იგი მუნ.

καὶ ἡ ὀσμὴ τοῦ ἰχθύος ἐξέβαλε τὸ δαιμόνιον καὶ ἀπέστη καὶ ἔφυγεν εἰς τὰ ἄνω μέρη τῆς Αἰγύπτου καὶ Ραφαηλ ἔδησεν αὐτὸ ἐκεῖ

8,4

და ტობი რქუა სარას: დაო, აღდეგ, განწმიდენ. და ვილოცოთ და ვევედრნეთ პირსა უფლისასა, რათა ყოს ჩუენ ზედა წყალობა და ცხორება ამას ღამესა.

καὶ Τωβιας εἶπεν πρὸς Σαρραν ἀδελφή ἀνάστα καὶ προσευξώμεθα καὶ δεηθῶμεν τοῦ προσώπου κυρίου ποιήσῃ ἐφ᾽ ἡμᾶς ἔλεος καὶ σωτηρίαν ταύτῃ ἐν τῇ νυκτὶ

8,5

და თქუა ტობია: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღ~თო მამათა ჩუენთაო, და კურთხეულ არს სახელი წმიდა შენი ყოველთა მიმართ ნათესავთა საუკუნეთა. გაკურთხევდენ შენ ცანი და ყოველნი დაბადებულნი შენნი.

καὶ εἶπε Τωβιας εὐλογητὸς εἶ κυριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά τὸ ἅγιον σου εἰς πάντας τὰς γενεᾶς τοῦ αἰῶνος εὐλογησάτωσάν σε πᾶσαι αἱ κτίσεις σου

8,6

და შენ შექმენ კაცი ადამ და მიეც მას შემწედ ცოლი, მსგავსი მისი, და ორთა მათგან იქმნა ნათესავი კაცთა. და შენ სთქუ, ვითარმედ: არა კეთილ არს ყოფა კაცისა მარტოსა, არამედ უქმნეთ მაგას შემწე მსგავსი მისი.

σὺ ἐποίησας τὸν ἄνθρωπον Αδαμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ τὴν γυναῖκα ὁμοίαν αὐτῷ ἐξ ἀμφοτέρων ἐγενήθη τὸ σπέρμα τῶν ἀνθρώπων καὶ σὺ εἶπας ὅτι οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ

8,7

და აწ, უფალო, შენ უწყი, რამეთუ არა სიძვით მოვიყვანებ დასა ამას ჩემსა, არამედ სამართალითა შჯულისათა, რათა შევიწყალნეთ ჩუენ, უფალო, მე და ესე, და რათა თანად დავბერდეთ ჩუენ ურთიერთას მშუიდობით და მომცენ ჩუენ შვილნი კურთხევად.

καὶ νῦν κύριε σὺ γινώσκεις ὅτι οὐ διὰ πορνείαν λαμβάνω τὴν ἀδελφήν ταύτην μου ἀλλ᾽ κατὰ δικαίωμα τοῦ νόμου ἐλεῆσαί με καὶ αὐτὴν καὶ συγκαταγηρᾶσαι καὶ δὸς ἡμῖν τέκνα εὐλογίαν

8,8

და ზოგად თქუეს ამენი.

καὶ κοινῇ εἶπεν αμην

8,10

და არქუა არაგუელ მონათა თუისთა მოთხრა საფლავისა ღამე: რამეთუ თქუა: უკუეთუ მომკუდარ იყოს, დავფლაა იგი ღამე, რათა არავინ აგრძნეს და რათა არა ვიქმნე საყუედრელ და საცინელ.

λέγων ἵνα ἐὰν ᾗ τεθνηκώς θάψω αὐτὸν νυκτὸς γάρ μήποτε ἀποθάνῃ καὶ μὴ γένωμαι εἰς ὀνειδισμὸν καὶ καταγέλωτα

8,11

და იყო, ვითარცა განვიდეს მონანი მოთხრად საფლავისა, მოუწოდა არაგუელ ედანს, ცოლსა თუისსა, და არქუა მას:

καὶ ἐγένετο ὅταν ὀρύσσοντες τὸν τάφον ἦλθεν Ραγουηλ Εδνα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ

8,12

მიავლინე ერთი მჴევალთაგანი სასუენებელად და იხილენ, უკეთუ მშუიდობით არიან.

ἀπόστειλον μίαν τῶν παιδισκῶν εἰς τὸν κοιτῶνα καὶ ἰδέτωσαν εἰ ἐν εἰρήνῃ

8,13

და მიავლინა ედნა მჴევალი, და სანთელი აქუნდა ჴელსა მისსა. და განაღო კარი სასუენებელისა და იხილნა, რამეთუ ეძინა მათ ერთად მშუიდობით.

καὶ εἰσῆλθεν Εδνα ἡ παιδίσκη καὶ ἀνέῳξε τὴν θύραν τοῦ κοιτῶνος καὶ ὁ λύχνος ἧψαν ἐν τῇ χειρὶ

8,14

გამოვიდა და უთხრა. მიავლინა იგი ქმრისა თუისისა და თქუა, ვითარმედ: მშუიდობით არიან.

ἐξῆλθε καὶ ἀπήγγειλεν τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὅτι ζῇ ἐστιν

8,15

და აკურთხეს ღ~თი და თქუეს: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღ~თო ცათაო და ქუეყანისაო, ყოვლითა კურთხევითა სრულითა და წმიდითა. და გაკურთხევდედ შენ ყიველნი ანგელოზნი შენნი და ყოველნი დაბადებულნი შენნი, გაკურთხევდედ შენ ყოველნი რჩეულნი შენნი, გაკურთხევდედ შენ ყოველთა მიმართ საუკუნეთა. შენ ხარი, რომელმან აგუემი და აკურნი.

καὶ εὐλόγησεν τὸν θεὸν καὶ εἶπαν εὐλογητὸς εἶ σύ κυριε ὁ θεός τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ καθαρᾷ καὶ ἁγίᾳ εὐλογείτωσάν σε πάντες οἱ ἄγγελοί σου καὶ πάντες οἱ αἰῶνές σου εὐλογείτωσάν σε οἱ ἐκλεκτοί σου εὐλογείτωσάν σε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας

8,16

კურთხეულ ხარ შენ, რამეთუ მახარე ჩუენ და არა მეყო ჩუენ ეგრეთ, ვითარ-იგი ვგონებდით, არამედ მრავლისაებრ წყალობისა შენისა აყავ ჩუენ თანა.

εὐλογητὸς εἶ ὅτι ηὔφρανάς ἡμᾶς καὶ οὐκ ἐγένετό ἡμῖν καθὼς ὑπενόουν ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου ἐποίησας μεθ᾽ ἡμῶν

8,17

კურთხეულ ხარ შენ, რომელმან აკურთხენ ორნი იამავრნი და მშობელნი მათნი. მოეც მათ წყალობა და ცხორება და სრულ ყავ ცხორება ამათი წყალობასა თანა სიხარულით.

καὶ εὐλογητὸς εἶ ὅτι ἠλέησας δύο μονογενεῖς καὶ τοὺς γονεῖς αὐτῶν ποίησον αὐτοῖς ἔλεος καὶ σωτηρίαν καὶ συντέλεσον τὴν ζωὴν αὐτῶν μετὰ ἐλέους εὐφροσύνης

8,18

და მოვიდეს მონანი იგი და არქუეს მათ, რათა მიასხან საფლავსა მას, ვიდრე განთიადმდე, რათა არავინ აგრძნეს.

καὶ ἤλθοσαν οἱ οἰκέται καὶ εἶπεν αὐτοῖς χῶσαι τὸν τάφον πρὸ τοῦ ὄρθρον γενέσθαι

8,19

და ედნას, ცოლსა თუისსა, ჰრქუა, რათა მზა ყოს პური დიდი. და მროწლად განრბიოდა იგი. და მოიბნა ორნი ზუარაკნი და ოთხნი ვერძნი და ბრძანა მომზადება მათი.

καὶ Εδνα τῇ γυναικὶ εἶπεν ἐτοίμασον ἄρτους πολλούς καὶ εἰς τας βόας ἔδραμεν αὐτοῦ καὶ ἤγαγεν δύο βόας καὶ τέσσαρας κριοὺς καὶ ἔταξεν ἑτοιμάζειν αὐτούς

8,20

და მოუწოდა ტობიას და ეფუცა მას და არქუა: არა განხუიდე სახლით ჩემით ვიდრე მეათოთხმეტედ დღედმდე, რათა ახარო სულსა ასულისა ჩემისასა სალმობიერსა.

καὶ ἐκάλεσεν Τωβιαν ὤμοσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν οὐ μὴ ἐξελθῃς ἐκ τοῦ οἴκου ἐὰν δέκατεσσάρων ἡμερῶν καὶ ἵνα εὐφρανεῖς τὴν ψυχὴν τῆς θυγατρός μου τὴν κατωδυνωμένην

8,21

და ზოგი მონაგებისა ჩემისა მიიღე მეყსეულად და წარვედ მშუიდობით მამისა შენისა. და ნეშტი, რაცა იყოს სხუა, ოდეს მოვსწყდეთ მე და ცოლი ჩემი, თქუენი არს.

καὶ μοι λάβε τὸ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων παραχρῆμα καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων πρὸς τὸν πατέρα σου καὶ τὰ λοιπά ὅταν ἀποθάνω ἐγώ καὶ ἡ γυνή μου ὑμέτερόν ἐστιν θάρσει παιδίον ἐγώ ὁ πατὴρ σου καὶ Εδνα ἡ μήτηρ σου

ნუ

გეშინინ, შვილო, მე მამა შენი ვარ და ედნა დედა შენი არს.

IX

თავი

9,1

მაშინ მოაჴადა ტობია რაფაელს და ჰრქუა მას:

τότε ἐκάλεσεν Τωβιας τὸν Ραφαηλ καὶ εἶπεν αὐτῷ

9,2

ძმაო აზარია, წარიბენ ამიერ ორნი აქლემნი და ოთხნი მონანი და წარვედ არაგად გაბაელისსა და მიეც მას ჴელითწერილი ესე და მოიღე მისგან ვეცხლი იგი და მოიყვანე იგიცა შენ თანა ქორწილსა ამას.

ἄδελφε Αζαρια παράλαβε ἐντεῦθεν δύο καμήλους καὶ τέσσαρας οἰκέτας καὶ πορεύθητι ἐν Ῥάγοις παρὰ Γαβαηλ καὶ δὸς αὐτῷ τὸ χειρόγραφον καὶ λάβε τὸ ἀργύριον καὶ ἄγε αὐτὸν μετὰ σοῦ εἰς τὸν γάμον

9,3

შენ იცი,

9,4

რამეთუ რაცხდეს მამა ჩემი დღეთა და უკუეთუ ვყოვნოთ და დავაკლოთ დღე ერთ ოდენ, შეწუხნეს მამა ჩემი. და ჰრაგუელ ფუცა არაგანტევება ჩემი ათოთხმეტ დღე, რათა ვიყოფოდი მე მათ თანა და ვერ ჴელ-მეწიფების შეურაცხყოფად ფიცი მისი.

9,5

მაშინ წარემართა რაფაელ და მონანი იგი მის თანა არგად და მივიდეს გაბაელისა და დაადგრეს მუნ. და მისცა რაფაელ ჴელითწერილი იგი გაბაელს და აუწყა მას ტობისთუის, ვითარმედ მოიყვანა მან ცოლად ასული არაგუელისი და არს იგი მუნ. და ხადეს მასცა ქორწილსა მას. და აღდგა გაბაელ და მოიხუნა გუდანი იგი, უჩუენნა ბეჭედი. და აღრაცხა ვეცხლი იგი და აკიდეს აქლემთა მათ და აღიმსთუეს განთიად.

καὶ ἐπορεύθη Ραφαηλ καὶ οἱ οἰκέται αὐτοῦ καὶ εἰς Ῥάγας ἧλθον πρὸς Γαβαήλ καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ καὶ ἔδωκεν Ραφαὴλ τὸ χειρόγραφον καὶ ὑπέδειξεν αὐτῷ περὶ Τωβιου ὅτι ἔλαβεν γυναῖκα τὴν θυγατέρα Ραγουὴλ ἐστιν ἐκεῖ καὶ καλεῖ αὐτὸν εἰς τὸν γάμον καὶ ἀνέστη Γαβαὴλ καὶ ἐξήνεγκε τὰ θυλάκια καὶ ἔδειξε τὰς σφραγῖδας καὶ ἠρίθμησε τὸ ἀργύριον καὶ ἐπέθξκεν ἐπὶ τὰς καμήλους

9,6

და მოვიდეს ზოგად ქორწილსა მას არაგუელისსა და პოვეს ტობია ინაჴითმჯდომარე. და აღ-თავის-იქცია ტობია და ამბორს-უყო გაბაელს, და მოიკითხა რაფაელიცა. და თქუა გაბაელ: კურთხეულ არს ღ~თი, რომელმან მოგცა შენ მშუიდობა, რამეთუ ძე კაცისა სახიერისა და კეთილისა და ქუელისმოქმედისა ხარი შენ. კურთხეულ იყავ შენ და კურთხეულ მამა შენი და დედა შენი, და კურთხეულ იყავნ ცოლი შენი და მამა მისი და დედა მისი.

καὶ ὤρθρευσαν καὶ ἤλθοσαν εἰς τὸν γάμον εἰς τὰ Ραγουηλ καὶ εὗρον Τωβιαν ἀνακείμενον καὶ εἶπεν Γαβαὴλ εὐλογητὸς κυριος ὃς ἔδωκέ σοι εἰρήνην ὅτι υἱὸς ἀνδρὸς καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ καὶ ἐλεημοσύνας ποιοῦντος εὐλογημένος εἶ σοι καὶ ὁ πατὴρ σου καὶ εὐλογημένη τῇ γυναικί σου καὶ ὁ πατὴρ αὐτῆς καὶ τῇ μητρὶ

X

თავი

10,1

ხოლო ტობი რაცხდა დღეთა, ვინათგა დღითგან გამოვიდა ტობია, ძე მისი. და ოდეს გარდაჴდეს დღენი იგი, შეწუხნა ტობი

καὶ Τωβιτ ἐλογίζετο ἡμέρας ἀφ ἧς ἐξῆλθε Τωβιας ὡς ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι

10,2

და თქუა: მო-სამე-კუდა გაბაელ და არავინ მოსცის ვეცხლი იგი ძესა ჩემსა.

καὶ εἶπεν μήποτε κατῄσχυνται Γαβαηλ καὶ οὐδεὶς δίδωσιν τὸ ἀργύριον τῷ υἱῷ μου

10,3

და თქუა ანა: წარწყმდა ძე ჩემი და არღარა არს ცოცხალ იგი.

10,4

გოდებდა მისთუის და იტყოდა:

καὶ εἶπεν Αννα ἀπώλετο τὸ παιδίον μου διότι οὐκέτι ὑπάρχει ἐν τοῖς ζῶσιν καὶ θρηνεῖν περὶ αὐτοῦ καὶ εἶπεν

10,5

ვაიმე, შვილო, ნათელო თუალთა ჩემთაო, რასა-მე განგიტევე შენ წარსლვად ჩემგან?

οὐαί μοι τέκνον τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου πρὸς τί ἀφῆκά σε ἀπελθεῖν ἀπ ἐμοῦ

10,6

ხოლო ტობი ნუგეშინის-სცემდა მას და არქუა: ნუ გეშინინ, დაო, მოვიდეს ძე ჩუენი ცოცხლებით, დაბრკოლება რამე ეყო მას და მით ყოვნის. ნუ სწუხ, რამეთუ რომელი წარსრულ არს მის თანა, სარწმუნო არს ძმათა ჩუენთაგანი, ნურას დაიდებ გულსა შენსა ბოროტსა.

Τωβιτ παρεκάλει αὐτῇ καὶ εἶπεν θάρσει ἀδελφή παρέσται ὁ υἱος ἡμῶν ὑγιαίνων περισπασμὸς τις γέγονεν αὐτῶ μὴ λυποῦ ὁ πορευθεὶς μετ᾽ αὐτοῦ πιστός ἐστιν εἷς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν μὴ θῇς ἐπὶ τὴν καρδίαν σου κακον

10,7

და თქუა ანა: წარმიწყმდა შვილი ჩემი! და განვიდის და გზათა მიმოიმსტრობნ, უკეთუ მოვალს ძე მისი ვიდრე მზისა დასლვადმდე. და შევიდეს სახიდ თუისა და არარასა გემო იხილის, არცა დაიძინის.

καὶ εἶπεν Αννα ἀπώλετο τὸ τέκνον μου καὶ ἐκπηδήσασα τὴν ὁδόν περιεβλέπετο ᾗ ᾤχετο ὁ υἱὸς αὐτῆς ὅτε ὁ ἥλιος ἔδυ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἷκον αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγεύσατο οὐδενὸς οὐ ὑπνῶσαι καὶ ὡς συνετελέσθησαν ἡμέραι τοῦ γάμου αἱ δέκα τέσσαρες καθὼς ὤμοσεν Ραγουηλ εἶπεν Τωβιας ἐξαπόστειλόν με ἐγὼ γινώσκω ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου οὐκέτι ἀγωνιοῦσιν εἰ ἔτι ὄψεσθαί τὸ πρόσωπον μου

10,8

და თქუა რაგუელ: მე წარვავლინნე მოციქულნი ტობისა, მამისა შენისა, და ვაუწყო შენთუის, ხოლო შენ იყავღა მცირედ დღე ჩემ თანა.

καὶ εἶπεν Ραγουηλ ἐγὼ ἐξαποστελῶ ἀγγέλους πρὸς Τωβιν τὸν πατέρα σου ὑποδείξουσιν αὐτῷ τὰ κατὰ σέ δὲ σὺ ἔτι ὀλίγας ἡμέρας μετ ἐμοῦ

10,9

და ტობია ჰრქუა მას: ნუსადა, მამაო ჩემო, გლოცავ შენ, წარმგზავნე მე, რათა არა მწუხარე იყოს მამა ჩემი.

καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιας μηδαμῶς ὦ πάτερ ἀξιῶ σε ἐξαπόστειλόν με ἵνα μὴ λυπήσω τὸν πατέρα μου

10,10

და აღდგა არაგუელ და მოიყვანა სარა, ასული თუისი, და მისცა იგი ტობიას. და მისცა მას ყოველთაგან მონაგებთა თუისთა ზოგი: მონები და მჴევლები, ზროხა და ცხოვარი, ვირები და აქლემები, ოქრო და ვეცხლი და სამოსელი დიდძალი ფრიად.

καὶ ἀναστὰς Ραγουηλ καὶ ἔλαβε Σαρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ καὶ παρέδωκεν αὐτὴν Τωβίαν καὶ ἔδωκεν αὐτῷ πάντα τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ τὸ ἥμισυ παῖδας καὶ παιδίσκας βόας καὶ πρόβατα ὄνους καὶ καμήλους χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱματισμον πολὺν σφόδρα

10,11

და წარავლინნა იგინი და ამბორს-უყო მას არაგუელ და რქუა: წარვედით, შვილნო, ცოცხლებით და ღ~ნ ცათამან წარგიმართენ თქუენ, და მიხილვანმცა შვილნი თქუენნი პირველ სიკუდილისა ჩემისა.

καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ἠσπάσατο αὐτὸν Ραγουὴλ καὶ εἶπεν βαδίζετε τέκνα ὑγιαίνοντες καὶ ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ εὐοδώσαι ὑμᾶς καὶ ἴδοι με τέκνα ὑμῶν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με

10,12

და ამბორს-უყო ტობიას და სარას, ასულსა თუისსა, და რქუა მას: ასულო, პატივ-ეც მამამთილსა შენსა და დედამთილსა შენსა, რამეთუ ამიერითგან იგინი არიან დედამამანი შენნი, ვითარცა ჩუენ ვიყვენით შენდა. ვიდოდე, ასულო, ცოცხლებით!

καὶ ἐφίλησε Τωβίαν καὶ Σαρραν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ θύγατερ τίμα τὸν πενθερόν σου καὶ τὴν πενθεράν σου ὅτι αὐτοὶ εἰσιν ἀπὸ τοῦ νῦν γονεῖς σού καθὼς ἤμεθα ἡμεῖς βάδιζε εἰς εἰρήνην καὶ εἶπεν Εδνα πρὸς Τωβιαν ἐνώπιον τοῦ κυρίου παραδίδωμί τὴν θυγατέρα μου οὕτως μὴ λυπήσῃς αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας καὶ ἰδοὺ ἐγώ μήτηρ σου καὶ Σαρρα ἀδελφή σου καὶ κατεφίλησεν ἀμφοτέρους καὶ ἐξήλθοσαν

10,13

და განვიდეს და წარვიდა ტობია სიხარულით და აკურთხევდა ღმერცა ცისა და ქუეყანისასა, ილოცვიდა და თქუა: მეყავნ მე პატივისცემა სიმამრისა ჩემისა და სიდედრისა ჩემისა, ვითარცა მამა-დედათა ჩემთა, ყოველთა დღეთა ცხორებისა მ~თისათა.

καὶ ἐπορεύθη Τωβιας χαίρων καὶ εὐλογῶν τὸν θεόν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ προσηύξατο κατευλόγει γένοιτό μοι τιμᾶν τὸν πενθερόν μου ὥσπερ τοὺς ἐμαυτοὕ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῶν

XI

თავი

11,1

და წარვიდეს გზასა მათსა და მოვიდეს ვიდრე კესარიადმდე, რომელ არს წინაშე ნინევისა.

καὶ ἐπορεύθησαν τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἧλθον εἰς Κασεριν ἥ ἐστιν κατέναντι Νινευη

11,2

და რქუა რაფაელ ტობიას: შენ იცი, ვითარ დაუტევე მამა შენი.

καὶ εἶπεν Ραφαηλ πρὸς Τωβιαν πῶς ἀφῆκας τὸν πατέρα σου

11,3

აწ წარუსწროთ და მზა ვყოთ სახლი, ხოლო ცოლი შენი მოვიდეს მოცალედ შემდგომად ჩუენსა.

οὗν προδράμωμεν καὶ ἑτοιμάσωμεν τὴν οἰκίαν ἡ δὲ γυνή σου παρέστι κατὰ σχολὴν ὀπισω ἡμων

11,4

და წარვიდეს ორნივე, ხოლო ძაღლი იგი რბიოდა უწინარეს მათსა.

καὶ ἐπορεύθησαν ἀμφότεροι καὶ ὁ κύων προέτρεχεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ εἶπεν Ραφαὴλ πρὸς Τωβίαν λαβὲ τὴν χολὴν τοῦ ἰχθύος παρὰ χεῖρα σου καὶ ἔσται ἐν τῷ ἐγγίσαι τῷ πατρί σου προσελεύσεταί σοι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠνεῳγμένοι ἔμπασον τὴν χολὴν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ ἀποστύψει τὸ φάρμακον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἀναβλέψει ὁ πατήρ σου καὶ ὄψεται τὸ φῶς

11,5

ჰრქუა რაფაელ ტობიას: მიიღე ნავღელი თევზისა მის ჴელსა შენსა. და იყოს, ვითარცა მიეახლო მამასა შენსა, იგი მოგიჴდეს შენ ამბორისყოფად, და თუალნი მისნი აღებულ იყვნენ.

καὶ Αννα (+mater illius LaX (auct)) ἐκάθητο περιβλεπομένη εἰς τὴν ὁδὸν

11,6

ხოლო შენ აცცვიე ნავღელი თუალთა მისთა, და შესტკივეს წამალი იგი და მოაჴადოს ზედა თეთრი იგი, და აღიხილნეს თუალნი